گرگ اگر شیرم دهد میش من است

بیگانه اگر دفاع کند خویش من است

ای داد و بیداد فلک هم وه لش بهشتی امه وه کلک // همه ره بپته خروزه هدایی اما ره خیارک // همه ره چاقو هدایی اما ره بایتی دندون برگ

این مثل و عبارات در فرهنگ عامیانه ما جایگاه خاصی دارد و دو نگاه بر آن مترتب و حاکم است

یک نگاه : از دردی پنهان و ناله ای جانسوز خبر می دهد و گاهی آه و حسرت بسیاری را در پی دارد و رنج و تالمی که ناشی از نوعی عدم حمایت از کسانی که امید حمایت می رود و معمولا با اندوه و ناله های جانسوزی حکایت دارد و با این عبارات پیوست می شود که …

دامه مطلب را هم لطفا ملاحظه فرمایید :

میدانم واقعا شیر گرگ چه طعم و مزه ای دارد اما حکایت این مثل محلی ما همانگونه که اشاره شد از ناله ای عمیق و دردی درونی آنهم حسرت از دست نزدیکان و مورد حسد و حقد اقوام و نزدیکان حکایت دارد برای دانستن بیشتر ترجیح می دهیم گرگ را معرفی کنیم و در ادبیات کنایات آنرا هم مرور کنیم .

گرگ، پستانداری گوشتخوار از خانواده سگسانان است .وحشی و بسیار درنده که معمولا نشانه قساوت و بی رحمی است و معروفترین آن گرگ خاکستری است.

گُرگِ خاکِستَری (نام علمی: Canis lupus) یا بطور خلاصه گرگ، از پستانداران گوشتخوار است. این حیوان بومی اوراسیا و آمریکای شمالی است و بیشترین پراکندگی جغرافیایی را در بین تمام اعضای خانواده سگسانان است. گرگ نیای وحشی سگ است. یعنی سگها از نسل نوعی گرگ هستند که بین ۱۸ تا ۳۲ هزار سال پیش اهلی شدند. ۳۷ زیرگونه از گرگ شناسایی شده که سگ اهلی، دینگو، گرگ خاوری، گرگ قرمز و گرگ ایرانی از جمله آنها هستند.